لحظه ها را شمردیم و از دالان سیاه تنهایی گذشتیم
رسیدیم به کنونی که دیگر افسانه نیست و همان حقیقتِ عاشقانه ی زندگی است
بوی گیسوان ِ نمناکت شبِ مرا مهتابی کرده و من مستانه صبح را صدا میزنم
فردا پنجه در پنجه ی آفتاب مینهم و میدرخشم به بلندای افقی که آرزویمان بود
...
ساده بگویم فردا سیر میخندم
(( ...
ای نخورده مست
لحظه ی دیدار نزدیک است ))
J
ک.ک
امشب یه جورایی آخرین شب امیده برای آمرزش ، گرچه هرگز نباید از رحمت خدا نا امید بود .
یه قسمتایی از مناجات خمس عشر رو در جایی میخوندم به همراه دو تا حدیث که حیفم اومد نگم.
امیدوارم امشب هممون لذت آغوش خداوند رو درک کنیم
الهی!
درخت وصف، بیشک به آسمان ثنای تو نتواند رسید و پرنده عقل بر اوج جمال تو بال نتواند سائید.
خدایا!
در چنته کوچک فهم ما کی ابزار درک تو میگنجد و در کوله بار خرد ما کجا توشه راه قلّه جلال تو جای میگیرد؟
پای عقل در راه درک تو کفش آبله پوشید و به مقصد نرسید و چشمها بر خیمهگاه تو در انتظار ماند و رخسار زیبای تو ندید، که تو مر پناهگاه معرفت خویش را راهی نیافریدهای، جز کوره راههای عجز.
محبوبم!
نه تنها از خویش مران که در کنارم گیر و دامنت را پناه جاودانه من ساز.
خداوند!
ما را از آنانی قرارده:
که اطراق در کنار جوی صفای تو کردهاند و از سبزینه وفای تو میزیند.
آنان که پردههای جهل از جلوی چشمانشان برداشته شده و ابرهای ظلمت در آسمان وجودشان شکافته شده.
آنان که از بیراهههای وهم و چند راهههای ریب خلاصی یافتهاند.
آنان که به جغد بیم و کبوتر امید از یک پنجره مینگرند.
آنان که گلیم خویش را از گرد گمان تکاندهاند و ملخهای شک را از مزارع دلهای خویش راندهاند.
« هر كس نسبت به فاطمه (س) معرفت راستين و حقيقتي داشته باشد
ليلةالقدر را درك كرده است .»
امام صادق(ع)
«حضرت موسي ابن عمران(ع) در مناجات خود به خدا عرض كرد:
خدايا من خواهان قرب تو هستم.
خداوند فرمود: قرب من از آن كساني است كه ليلة القدر بيدار باشد»
